zaterdag 4 april 2009

Ivo De Cock 70 jaar (2)

Toespraak door Astère Vaerewijck ter gelegenheid van de fototentoonstelling 14 maart 2009. Ter gelegenheid van Ivo’ s verjaardag, iedereen hartelijk welkom op deze zogenaamde lentedag. ( het weer was uitzonderlijk koud voor de tijd van het jaar). Ivo is onmiskenbaar Stekenaar en zonder twijfel Vlaams nationalist. Samen met Fons Dhollander stond hij aan de wieg van het Vlaams Blok afdeling Stekene. Vele jaren heeft hij alleen moeten opboksen als raadslid in de gemeenteraad. Vandaag hebben we vier gemeenteraadsleden en is Ivo OCMW- raadslid. Ivo ,zeventig jaar, velen zouden het wat kalmer aan doen, Ivo niet. Hij is nog steeds een vat vol ideeën, neemt initiatieven, documenteert, organiseert en realiseert, waarvan ondermeer de Dr. Geert De Rijcker - Kring. Zijn doelstelling: de Vlaams nationale gedachte actueel te houden via spreekbeurten, boekbesprekingen allerhande, alternatieve 11 juli vieringen enzovoort. Maar wie was Dr. Geert De Rijcker? Geert De Rijcker werd geboren in 1901 in Blankenberge. Studeerde omstreeks 1923 in Leuven voor geneesheer; hij werd preses van het KVHV, werd weggestuurd van de universiteit wegens zijn radicale gedachte t.o.v. de weigering van de vernederlandsing van de universiteiten door te voeren. Hij kwam in Gent terecht en werd voorzitter van het KVHV. Door de vele betogingen en rellen werd in 1930 (na 100 jaar België) aan de universiteiten officieel Nederlandstalig onderwijs gegeven. Afgestudeerd en gehuwd, kwam hij op vraag van zijn schoonbroer, Victor Leemans, naar Stekene, waar hij hier in de Stadionstraat zijn beroep als geneesheer uitoefende. Het duurde niet lang of hij lag overhoop met de berekenaars die liever verdienden dan te dienen. In 1935 werd hij arrondissementsleider van het VNV. In 1938 nam hij deel aan de gemeenteraadsverkiezingen. “Lijst Vlaams Blok” behaalde 22 % van de stemmen met als resultaat: twee gekozenen van de elf raadsleden. Twee jaar later stierf hij, veel te vroeg, op 39 -jarige leeftijd geveld door keelkanker. Na deze toelichting besluit ik met een ode aan de wilskracht en de toewijding van de velen die ons voorgegaan zijn met een bijzonder proza voor Ivo, maar ook voor allen hier aanwezig, getiteld:

Jeugd

De jeugd is geen periode van het leven,
ze is gesteldheid van de geest,
een vrucht van de wil,
een kwaliteit van de verbeelding,
een emotieve intensiteit,
een overwinning van de moed op de schuchterheid,
van de zucht naar avontuur,
op gehechtheid aan het comfort.
Men wordt niet oud omdat men een bepaald aantal
jaren heeft geleefd;
men wordt oud omdat men ontrouw is geworden
aan zijn idealen.
Jaren rimpelen de huid,
maar het verloochenen van zijn ideaal
rimpelt de ziel.
De beslommeringen, de twijfels,
de angsten en de wanhoop
zijn de vijanden die ons langzaam
doen buigen naar de aarde en
ons tot stof maken….voor onze dood.
Jong is hij, die zich kan verwonderen
en verbaasd kan staan.
Zoals het kind, dat onverzadigbaar is,
vraagt hij: “ En dan?”
Hij tart de gebeurtenissen
en schept vreugde in het levensspel……
Je bent zo jong als je geloof,
zo oud als je twijfel,
zo jong als je vertrouwen in jezelf,
zo jong als je hoop,
zo oud als je neerslachtigheid.
Je zult jong blijven
zolang je ontvankelijk blijft.
Ontvankelijk voor wat mooi, goed en groot is.
Ontvankelijk voor wat de natuur,
de mens en het oneindige je zullen verkondigen.

Gen. Mac Arthur

Ivo De Cock 70 jaar (3)

Toespraak door Gilberte Geers, secretaris van Dr.Geert De Rijcker-Kring

Levensverhaal van Ivo de Cock

16.03.1939: in het landbouwersgezin De Cock werd een zoontje geboren:hij kreeg de naam Ivo. Hij kwam in een warm nest terecht; ook zijn grootouders en tantes die naast hem woonden, vertroetelden hem graag. Maar schone liedjes duren niet lang en kleine Ivo was amper 1 jaar toen de oorlog uitbrak: een moeilijke periode met kommer en kwel brak aan. Ivo werd al op heel jonge leeftijd op de boerderij aan het werk gezet, want hij was voorbestemd om zijn vader op te volgen. Zelfs vóór hij naar school ging in het lager onderwijs, was hij dikwijls al in de weer met paard en kar om daarna vlug naar school te lopen. Ondertussen kreeg hij 2 broers bij. Na de lagere school(in die tijd tot 14 jaar)volgde hij landbouwschool en daarna nog avondschool voor een betere algemene ontwikkeling. Als jonge kerel wilde hij zijn legerdienst doorbrengen bij de para’s, want hij wilde graag eens wat anders meemaken dan de dagelijkse sleur. Maar zijn legerdienst bij de para’s was van korte duur. Er brak een opstand uit in Congo en dat had tot gevolg dat alle rekruten werden verzocht een document te tekenen waarbij zij zich akkoord verklaarden om ingezet te worden in de voormalige kolonie. Ivo was niet van gisteren en weigerde te tekenen, de enige trouwens van de zevenhonderd para’s in opleiding. Daardoor werd hij overgeplaatst naar een andere eenheid in Duitsland. Na zijn legerdienst nam hij de draad weer op op de boerderij en ging ’s avonds weer bijscholen. Ivo had als hobby: lezen. Geen romans of andere verhalen, maar ernstige lectuur:boeken over politiek en de filosofie van Romeinen en Grieken boeide hem zeer. Een andere hobby van hem was fotograferen: hij volgde daar 3 jaar academie voor en ontwikkelde zelf zijn foto’s Uitgaan interesseerde hem niet. Er volgde een minder goede tijd voor de boeren: in Frankrijk was er opstand, later ook in Wallonië. Ivo volgde al dat nieuws op de radio en in de krant en maakte daar verslagen van op die hij naar een krant opstuurde en zo verschenen zijn artikels. Hij ligt ook aan de basis van de oprichting van het Boerensyndicaat, De Drietand. Er waren regelmatig betogingen en protestacties van de boeren en zo kwam hij terecht in een maalderij op De Klinge om die mensen aan te sluiten bij het Boerensyndicaat. Daar liepen een paar dochters rond. Ivo was ondertussen al half in de twintig en nogal schuchter wat de vrouwen betrof. Hij trok toch eens mee met familie naar de kermis in Stekene en er werd gedanst:Ivo liet zijn oog vallen op een meisje, nee geen wilde boerendochter, maar een ernstig meisje van De Klinge, een dochter van de mulder. Na 2 jaar verkering, hij was toen 27, huwde hij op 30.06.1966 Ondertussen had hij ook een bijscholing gevolgd om te leren metselen en ging in de bouw werken. Hij kocht een bouwgrond en begon zijn eigen huis te bouwen. In de winter toen hij uitvroor, kocht hij in een fabriekje Noorse sokken en ging die bij de boeren verkopen. Dat was zo een beetje de aanzet om nog later zelfstandig huishoudproducten, schoonmaakproducten en verven te verkopen. Zijn handel was niet alleen in Stekene gekend, maar ook in vele omliggende dorpen. Van overal kwamen ze om verf, olie en vooral ook zijn bleekwater. Je moest alleen oppassen voor je kleren want met enkele spatten had je zo camouflage kledij. Ondertussen zat of lag Ivo niet stil: hij werkte aan zijn nageslacht en werd vader van 3 zonen en heeft nu ook reeds 5 kleinkinderen. Ivo is al heel lang politiek actief, zit nog in verschillende verenigingen en leest nog steeds heel veel, want lezen is voor hem een ontspanning: zijn boekenkast puilt uit. Fotograferen is ook nog steeds zijn grote hobby. Onlangs viel hij nog in de prijzen. Ivo wordt nu 70 jaar, maar is nog lang niet uitgeblust. We wensen hem nog een heel lang gezond en gelukkig leven toe. Proficiat Ivo!!!!!!!!!!!!!!!!!

maandag 23 februari 2009

Fel protest tegen sloop historische hoeves

Tegen de sloop van historische hoeves in Kieldrecht is fel protest gerezen. Actievoerders van Doel 2020 hebben twee historische boerderijen bezet in Kieldrecht. Reden: de gebouwen moeten gesloopt worden. Waarom ,dat is ons volstrekt onduidelijk ,laat Jan Creve van Doel 2020 optekenen. Dit is slopen om te slopen want de gebouwen staan voor niets of niemand in de weg. Maar volgens de Vlaamse overheid moeten de gebouwen gesloopt worden omdat zij in waardevol natuurgebied liggen. Maar wat blijkt nu? De hoevegebouwen liggen helemaal niet in natuurgebied. Eén boerderij ligt niet midden in ,maar vlakbij een druk bereden weg aan de rand van het natuurgebied Putten-West. Dit natuurgebied werd indertijd zodanig uitgetekend dat alle hoeves buiten het gebied vallen; in tegenstelling van wat minister Peeters beweert, heeft de afbraak niets te zien met de realisatie van een natuurgebied. Dat men daarbij bewust voorbijgaat aan de ecologische waarde van het oude boerenerf met zijn zwaluwen is veelzeggend en getuigt van gebrek aan inzicht en onkunde.

Bij de andere boerderij, Hof ter Walle, is men van plan alleen het hoofdgebouw te laten staan terwijl men de eeuwenoude en oudste schuur in de regio wil afbreken. Minister Peeters heeft niet alleen gebrek aan ecologisch inzicht, ook ontbreekt het hem aan cultuurhistorisch inzicht.

Door het felle protest komt er uitstel van de afbraakwerken en komt er een studie naar de historische waarde van de schuren. Wij duimen voor het behoud van de schuren want zij vormen een geheel met het polderlandschap.

Hof Lamsweerde

In tegenstelling van bij ons worden historische hoeves in Nederland gekoesterd en gesubsidieerd door de overheid. Zoals u kan lezen gaat het meestal over Vlaamse schuren. Ons Vlaams cultureel erfgoed wordt in Nederland beter beschermd dan bij ons. En daar zijn wij niet trots op, integendeel ,wij vinden dat een beschamende vertoning...

De boerderij "Hof Lamsweerde" bestaat uit een woonhuis en schuur (rijksmonument), die los van elkaar staan, zoals dit in Zeeland gebruikelijk is. Deze hof ligt aan een oude middeleeuwse dijk met hoge populieren, die een beschermde dijk van Staatsbosbeheer is. De schuur behoort tot het type Vlaamse schuren, waar er slechts nog een gering aantal van bestaan. Deze Vlaamse schuur kenmerkt zich in het bijzonder door het gebinte, dat uit krom essenhout gemaakt is, dat vermoedelijk in de omgeving groeide. De schuur, die een schilddak heeft, met riet gedekt en nog oude elementen zoals een dorsvloer bezit, dateert uit de tijd tussen 1780 en 1800. Opvallend is dat vanuit Vlaanderen, Brugge en Gent, de ontwikkeling van deze rietgedekte schuren uitwaaierde via Oost-Zeeuws Vlaanderen tot West-Brabant. Het huidige woonhuis bij de boerderij, een Zeeuwse boerderijwoning, is van jongere datum; op oude kaarten was de ligging van de oude oorspronkelijke woning voor de schuur. Op de kaart van Lamsweerde door Pierssen en Speelman uit 1668 is de boerderij, met bomen erom heen, reeds aangeduid:gelegen aan de
Roverbergsedijk, genoemd naar het fort Roverberg. ww.hoflamsweerde.nl


Het fort Rooversberch als onderdeel van de versterkingen rondom de stad Hulst. Kaart van Waesland en Hulst (detail) Nicolaas Visscher, 1681

De Roverbergsedijk scheidt de Oostvogel- van de Eekenissepolder. De naam herinnert aan het nabijgelegen fort Roverberg, dat deel
uitmaakte van een linie, aangelegd tijdens de Tachtigjarige Oorlog. In deze periode doorsneed de grenslijn tussen Staats- en Spaans Vlaanderen het gebied dat we tegenwoordig kennen als Zeeuws-Vlaanderen van oost naar west. Langs deze grenslijn lagen aan beide zijden talrijke versterkingen, forten, waarvan sommige nog steeds in het landschap aanwezig zijn. In de loop van de tijd keerden de krijgskansen verschillende malen en daarmee wijzigden ook de grenzen. In het kader van de verdediging werd een aantal polders onder water gezet. Naderhand werden deze gebieden opnieuw drooggelegd. Op de kaart vormt de Roverbergsedijk de oostelijke zeewering van de Oostvogelpolder.

donderdag 22 januari 2009

Tentoonstelling: Dolen door het Land van Reynaert

Ivo De Cock, voorzitter van de Dr. Geert De Rijcker kring, wordt 70. Om dit te vieren stelt hij foto's tentoon met als thema

Dolen door het Land van Reynaert

Alain Cleyman zal de tentoonstelling inleiden. Aansluitend is er een receptie.

Iedereen uitgenodigd op zaterdag, 14 maart om 15 uur in OC 'd Oude statie, stadionstraat 113, Stekene.

donderdag 16 oktober 2008

Agenda: Geleide wandeling Stropersbos

Begeleid bezoek aan het Stropersbos. Sedert de start van het Natuurinrichtings- en Life project is er heel wat veranderd in het Stropersbos. De natuurontwikkelingswerken worden stilaan afgerond. Tijd om eens een kijkje ter plaatse te nemen.
Op woensdag 5 november om 13:15u verzamelen aan het Fort Sint-Jan (Rechtover De Hollandse Viscentrale Stropersstraat 65 Kemzeke)

Rubberlaarzen niet vergeten!

Bijlage: Uitnodiging

dinsdag 14 oktober 2008

Agenda: Boekenbeurs - 11 november

op dinsdag 11 november 2008 houden wij een boekenbeurs in OC Boudelo,Kasteelstraat,23 te Klein Sinaai. Vanaf 14.00 uur.

In samenwerking met uitgeverij Egmont.
Zij brengen reeds jaren kwaliteitsvolle boeken van politieke en/of historische inslag op de markt. Dit betreft vooral boeken met als onderwerp de Vlaamse Beweging, politieke actualiteit, geschiedenis, enz….

Bijlage: uitnodiging